کجا می خوای بری

مهم تر از اینه

که با چی می خوای بری .

یه سرخپوست 

از این دست جمله زیاد شنیده بودم

ولی این یکی  یه تاثیر خاص داشت

یکیش به این خاطر ه

که حتما تو موقع شنیدنش در

یه آمادگی جذبش بودم

یکیش این که سرخپوست ها

یه جور خاصی حرف می زنن

 با ایمانی قاطع

مطمئن از حرفی که می زنن

و جالب ترش اون قدر حرفهاشون

رو بهش ایمان دارن

که اون حرف رو زندگی می کنن و

 گاهی بیانش می کنن

من با سرخپوستا یه قرابت خاصی احساس می کنم

 آهای اقوام نادیده من

. . .                                                      ۱۳ فروردین ۸۶

خاصیت هر دانه است .

هر چند از دانه تا گل راه درازی باشد

اصلا دانه آمده که

از دانه بودن بمیرد

و بشکافد

و پوست بیاندازد

و گل بشود

و روزی بشود

آنچه که باید بشود.

. . .

-  ترس از

  رنج

  شنیدن

  جوابی

  غیر از

  جواب

  مورد نظرم .

- آهان حالا شدی بچه آدم و حوا

حالا که فهمیدی چی می شه ؟

- می پرم توی ترس

درست وسطش

-این همونه

یا به همش می ریزم

برا مرتب کردنش

اول ماتم می گرفتم 

حالا یه کار دیگه می کنم

از یه قسمت شروع می کنم

 مثلا تا کردن لباسا و اینا

و به جاهای دیگه اش نیگا نمی کنم

 اصلا بهش محل نمی ذارم

به من چه  اصلا

فعلا همین تیکه فقط

 هی تیکه تیکه

کارا رو انجام می دم

 آخرش هم جاروی کف می مونه

 و تمام

رتق و فتق امور جهان هم

 شبیه همینه

 اینجا نشستم

 هوای ملت آسیب دیده اون ور

کره زمین

 بخوام یاریشون کنم

 و این حرفا ...

نه

 از همین جلوی دستم

 مرتب کردن رو شروع کنم

 عاقلانه تره

 از خودم

و اطراف خودم

همچین هم آسون نیس

یه کم ماتم بگیرم

چاشنیش بشه

خب شروع کنم

. . .

یه روزش مونده

خوشحالم که به بچه هام تکلیف عید ندادم

عید زهر مارشون می شد

جریمه هم می شم اگر ننویسمش ؟

اگر فقط بخونمش چی ؟

ای بابا

اگر کم کم یاد بگیرم زندگیش کنم چی ؟

 بازم باید بخونم وبنویسم و یادم بمونه ؟

باشه . . .

پس یه بار بنویسم فعلا

يک روز و هزار سال

به صورت دانشگاهی

بالاخره ثبت نام کردم

بالاخره می خوام بخونمش

هر چند کار می کردم روش

ولی یه جور حظ ناقص بود

و یه جور ولعم رو تشدید می کرد .                          ۱۲ فروردین ۸۶

تا جایی که یادمه

تو فیلمای ایرانی

وقتی می خوان 

 مسجد یا امامزاده رفتن رو نشون بدن

خانوما رو چادری نشون می دن

یا کاربردای عقیدتی سیاسی از چادر

دارن

تو این فیلم 

جایی که نیاز به امنیت هست

یعنی همون بازار مخفی دارو ها

چادر میاد وسط

دفعه اول هم با یه مرد و اونم 

تا پای پلکان

نیاز به امنیت

نیاز به یه حفاظ هر چن نازک

نیاز به یه حمایت  حتا به کمرنگی یه لایه پارچه

رو تو اون لحظه ها حس کردم

نه

لمس کردم

درس مث خودم که

همه جا نمی تونم

 یه جور پوشش داشته باشم

گاهی تنم از ناراحتی بعضی جاها 

فشرده می شه  در خودش

و من صداش رو می شنوم

و گاهی بر عکس

و گاهی در میانه 

 و چه زیرکانه

 و چه کوتاه 

 بازتابی از اطرافمون نشون داد

این فیلم

انتظار

مفهوم انتظار

وقتی منتظر چیزی هستم

کمتر می بینمش

وقتی منتظرش نیستم

سرجاش آماده می شه

منتظر چیزی

منتظر کسی

منتظر اتفاقی

موندن

گاهی مغزم  رو پیاده می کرد

چن شب پیش بود

از خودم پرسیدم

تو چرا منتظری ؟

منتظر هستی که

 مثلا وقتی اتفاقی منتظرشی

 افتاد 

چی کار کنی ؟

یه کم برام بگو مثلا چی می شه ؟

دیدم جوابی برا خودم ندارم

دیدم خودم بیشتر راس می گه

 خب منتظر بمونم که بگم چن من ه ( من واحد جرم و یه ضرب المشل )

خب  حالا که فهمیدم

چی ؟

اهان

هیچی

دیگه منتظر هیچی نیستم

هر چی خودش اتفاق می افته

منم همین جا هستم  دیگه

البته این مقوله با کلی مقوله های دیگه

مث اینکه بدونم چی می خوام

و تلاش کردن و این حرفا

قاطی نمیشه

این فقط یه استراتژی ه

لیدو منتظر نیس

 حالا از اثراتش تو این چن روز

این که کلی بهم خوش گذشت

 کلی خیالم از همه چی تخت بود

کلی از خودم

زندگی

حوادث واتفاقای دور وبرم

کیفور شدم

بدون اینکه منتظر چیزی باشم که

حادث بشه

ماجرای دیدنش

خودش یه فیلم کوتاه می شه

بعد از شنیدنش

خواستم ببینمش

به یه کلوپ سر زدم

نداشت

چن روز گذشت

یه روز صبح که بیدار شدم

گفتم برم خونه دایی

یه روز با بچه ها و اینا 

کمی هم کارا رو ردیف کنیم و اینا

همین جوری  همین جوری ...

دایی که اومد

یه جفت سی دی اورد

که سی دی همین فیلم بود

باز سرم به کار گرم شد تا عصر

دیگه لباس پوشیده بودم بیام یاد

اون دو تا سی دی افتادم

همون جور شال و کلاه نشستم به دیدنش

و بعد باقی ماجرا ...

این اتفاق یه رهاورد  داشت برام

که با اتفاقای بعدی تکمیل شد  

برا نوشتن ترازنامه آماده ام

الان می بینم

آماده شدم تازه

و یه جایی رو باز می کردم

 اول خودم می خوندم 

کیف می کردم

 فکر می کردم

 یاد می گرفتم

 بعد می نوشتمش

بعضی هاشون چه تکونی بود

زیر انگشتام

بنویس . . .                             ۱۱ فروردین ۸۶

تازه شدم . . .

                                                                                        ۱۰ فروردین ۸۶

 هردو رو بخونیمش

                                                                    ۶ فروردین ۸۶

و

.

.

.

آزاده

باشم

.

.

.

آی ی  ی

که می خوام

راه بیفتم

برم

برم

برم

برم

 تا هر جا که

به جایی نرسه

تا آفتاب از جلوم طلوع کنه

تا خورشید غروب کنه

تا ماه بیاد

و ....

من همچنان برم

این طوری

 با خاک

آب

 زمین

 همه جهانی که

من نقطه ای ازش هستم

 یگانه می شم

امروز

طعم زندگی می خوام

امروز

سکوتی تا بی نهایت

 امروز ....

باز کولی درونم

 می خواد منو بکنه

 به خودم پیوند بزنه

امروز

باز ققنوسم می خواد

خودشو بسوزونه

 و ققنوسی تازه

به پا کنه

. . . . .

. . . .

. . .

. .

.

.

.

برم تا قد این نقطه بشم

آریا بوم

به عشق تو

لرزید ...

از  ترانه اش  خوشم میاد ...