این ترانه انتهای کارتون " شهر اشباح "

یه جایی

صدایی از اعماق قلبم صدا می زنه

ممکنه همیشه خواب ببینم

رویاهایی که قلبمو می بره

با اشک و.....

اندوه و......

غم بسیار......

می دونم

 اون طرف

یه جایی

من

 پیدات می کنم .

هر وقت که زمین می خوریم

به آسمون آبی بالای سرمون نگاه می کنیم

و با رنگ آبی اون بلند می شیم

اما

 اولین بار....

جاده طولانی

تنهایی

انتهایی دور دست

ونا پدید شدن.

می تونم با این دو دستم

روشنایی رو در آغوش بگیرم.

وقتی که خداحافظی کنم

 قلبم از حرکت می ایسته

در احساس لطیف

 تن سا کت وخالی من

به چیزی که حقیقت داره

گوش فرا می ده

 تعجب از زندگی

 تعجب از مردن.

اون وقت با باد وشهر و گلها

 با هم می رقصیم .

 جایی

 یه صدایی

 ا ز اعماق قلبم بهم می گه

خوابهات را ببین

نذار جدا بشن

ما از غم شما

 یا اندوه دردناک زندگی

 صحبت می کنیم

گاهی هم به جای صحبت

آوازی برای شما سر می دیم

زمزمه صدا .

ما هرگز نمی خوایم فراموش کنیم

در هر خاطره گذرایی

همیشه راهنمایی برای شما وجود دارد .

وقتی که یه آینه شکسته می شه

تکه های متلاشی شده روی زمین

پخش می شن

اون وقت

نگاههایی از زندگی جدید

دور تادور ما منعکس می شه .

پنجره آغاز

آرام وبی حرکت

نور جدیدی از سپیده دم .

 بذار تن خالی  ساکت من

پر بشه و احیا بشه.

نه نیازی به  جستجوی بیرون هست

 نه از دریا با قایق گذشتن

بذاردرون من بدرخشه.

درسته اینجا درون منه 

 من یه روشنایی یافتم

که همیشه همراه منه 

 یه روشنایی که همیشه

                                   با منه                                ۸ مرداد ۸۶