در دید بیشتر اطرافیانم  مساله حل نشدنی برای من وجود نداره

اگر حالم خوش نباشه و رو حیه خوبی نداشته باشم

کمتر کسی با خودش تصمیم می گیره که بیاد کمکم

- کمک فکری منظورمه وگرنه که همه شون کلی مهربونن -

انگار یه جور ققنوس وار خودم خودم رو می سازم

و خوب می شم و باز برای یاری آماده ام

 گاهی هم مساله داشتن هام به بد خلقی تعبیر می شه 

یا جدی بودن

در صورتی که من دارم با یه چیز سخت دست و پنجه نرم می کنم

 وقتایی هم که یه مساله رو باید تنهایی حل کنی

ممکنه اون قدر مورچه هه رو نزدیک چشمم بگیرم

که دست و پاهاش تمام دنیا رو بگیره

تازه چقدرم گنده می شه

خیلی مسخره می شه که می رم از یکی کمک بگیرم طبق دنیای ذهنی خودش

من همونم که اون مشکله اونو کمکمش کردم حل بشه

پس باید عقل خودم برا حل مشکل خودم بیشتر از اون برسه

پس طرف نتیجه می گیره که چندان کمکی نمی تونه بکنه

 و بازم منو نیگا می کنه و تنهام می ذاره

این تازه می شه نور علی نور

البته همه نه ها

بیشترشون

ولی حالا من یه کاری کردم

یه چیزی فهمیدم و بهشون گفتم

به همه می خوام بگم

بدونن

اگر کسی روحیه اش قویه

 اگر از کسی چیزی یاد می گیرید

اگر از دوست داشته شدنتون به وسیله اون لذت می برید

 اگر هر وقت دنیاتون تاریک شد او دست خدا می شه از آستین لامپ خارج می شه

 این یعنی باید بهش بتابی

 تو هم باید بتابونی

نور و روحیه و عشق رو

تا اون چراغ در عین این که به منبع بزرگ نور اتکا داره

از بودن با شما ها هم شاد باشه

 و اون هم گاهی به همه اون کارایی که بلده و براتون انجام داده

احتیاج داره

آهااااای

یکی براش انجامش بده

 ما همه نیاز به تکمیل شدن داریم

 آهای پازل ها

 تکه تکه های همدیگه رو ترمیم کنیم

 بگذارید همه یک دست تر زندگی کنیم

کمتر پستی و بلندی های ناهمگون داشته باشیم

این همه گفتم که بگم

هیچ کس بی نهایت نیست

می تونه به بینهایت  نزدیک بشه

ولی همه به همدیگه باید عشق بپاشیم .

* از تک تک تون که با نظر های مترادف و متضاد برام می نویسید متشکرم

قلبتون سرشار از نور و آرامش باشه

دوستتون دارم