لیدو

4009 - عدد ویژه ... متن ویژه

lido — Sun, 15 Nov 2009 19:38:18 GMT

هیچ راهی دور نیست

"ری " عزیزم!

متشکرم که مرا به جشن تولد دعوت کردی!

خانه تو هزاران فرسنگ از خانه من فاصله دارد

و من تنها برای بهترین دلیل سفر می کنم :

جشنی که به مناسبت تولد " ری " برگزار می شود و

من مشتاقم که نزد تو باشم.

من سفر را در قلب مرغ عشقی آغاز کردم که

من و تو سا لها قبل با او ملا قات کرده بودیم.

او مانند همیشه رفتار بسیار دوستانه ای داشت و

هنگامی که به او گفتم که "ری" کوچولو دارد بزرگ می شود و

من دارم به جشن تولد او می روم

پاک گیج شده بود .

ما مدت طولانی در سکوت پرواز کردیم وسرانجام او گفت :

" من از آنچه تو می گویی چیز زیادی نمی فهمم اما چیزی که اصلا نمی فهمم اینست :

که تو داری به جشن می روی. "

" البته که من دارم به جشن می روم ."

" چه چیز دشواری در درک این مو ضوع وجود دارد ؟ "

اوآرام بود و وقتی که ما به خانه جغد رسید یم گفت :

" آیا فرسنگ ها فا صله می توانند ما را حقیقتا از دو ستانمان جدا کنند ؟

اگر تو بخواهی که با "ری" باشی آیا هم اکنون نزد او نیستی؟ "

" ری" کوچولو دارد بزرگ می شود و من با هدیه ای به جشن تولد او می روم. "

هنگا می که این مطلب را به جغد می گفتم پس از گفتگو با مرغ عشق

کلمه "می روم " به نظرم عجیب می آمد اما برای اینکه جغد حرف مرا بفهمد این را گفته بودم .

او هم مدت طولانی با من پرواز کرد بی آنکه سخنی بگوید

این سکوت دوستانه بود اما

هنگامی که مرا به سلامت به آشیانه عقاب رسانید گفت :

من از آنچه تو می گویی چیز زیادی نمی فهمم اما آنچه کمتر از همه می فهمم اینست که :

تو دوستت را کو چک خطاب می کنی .

گفتم :بی شک او کوچک است چون هنوز بزرگ نشده ورشد نکرده است

چه چیز دشواری در درک این مطلب هست ؟

جغد با چشمان کهربایی ژرفش به من نگاه کرد لبخند زد و گفت :

" در این باره فکر کن. "

"ری" کوچولودارد بزرگ می شود و

من دارم برای شرکت در جشن تولد او با هدیه ای به نزدش می روم .

این حرف را به عقاب گفتم اما و قتی حرف می زدم

حالا پس از گفتگو با مرغ عشق و جغد کلمات "می روم" و" کوچک" به نظرم عجیب می آمدند .

ولی چاره ای نبود برای اینکه عقاب حرفم را بفهمد ناچار بودم اینطور بگویم.

ما با هم بر فراز کو هسا رها پرواز کردیم و فراتر از بادهای کوهستان اوج گرفتیم.

سرانجام او گفت: من چیز زیادی از آنچه تو می گویی نمی فهمم

اما آنچه کمتر از همه می فهمم کلمه "تولد" است.

" البته منظورم تولد است "

" ما قصد داریم لحظه تولد او را جشن بگیریم .

لحظه ای که "ری " درآن زندگی آغاز کرده وپیش از آن نبوده است. "

" چه چیز دشواری در درک این مطلب هست؟ "

عقاب بالهایش را بر هم زد و به سمت ز مین فرود آمد .

هنگامی که بر شنزار صاف صحرا نشست پرسید :

" زمانی پیش از آغاز زندگی "ری" ؟

تو گمان می کنی که زندگی "ری" پیش از آغاز زمان آغاز شده است؟

"ری" کوچک دارد بزرگ می شود و من با هدیه ای برای حضور در جشن تولد او می روم

" هنگامی که این جمله را به "باز" می گفتم

کلمات " می روم" " کوچک" و"تولد " به نظرم عجیب می آمدند

پس از گفتگوهایی که با مرغ عشق جغد وعقاب داشتم این کلمات غریب بودند .

اما ناچار بودم چون می خواستم "باز" حرف مرا بفهمد.

صحرا تا دور دستها گسترده بود و ما پرواز می کردیم .

سر انجام "باز" گفت: می دانی من چیز زیادی از حرف تو نفهمیدم اما

آنچه اصلا نمی فهمم بزر گ شدن است.

" مسلما او بزرگ می شود چیزی نمانده که "ری" بالغ شود

و سال آینده او دیگر بچه نخواهد بود. چرا درک این مطلب این اندازه دشواراست؟

"باز" بالاخره در ساحلی فرود آمد و گفت:

" سال آینده او دیگر بچه نخواهد بود ؟ اما این به معنای رشد کردن وبزرگ شدن نیست! "

بعد به هوا بر خاست و دور شد.

من می دانستم که مرغ دریایی خیلی خردمند است .

وقتی با او پرواز می کردم خیلی فکر کردم تا کلماتی را انتخاب کنم که

وقتی حرف می زنم او بفهمد که من چیزهای زیادی آموخته ام.

سر انجام گفتم:

" چرا با من همراهی می کنی تا به دیدار "ری" بروم

در حالیکه می دانی من هم اکنون نزد او هستم؟ "

مرغ دریایی دریا ها را پشت سر گذاشت و از تپه ها و خیا با نها گذر کرد

تا اینکه سرانجام آرام روی پشت بام خانه تو فرود آمد .

و گفت : " زیرا برای تو مهمترین چیز اینست که حقیقت را بدانی .

وقتی حقیقت را دانستی هنگامی که حقیقتا آن را فهمیدی

آن وقت می توانی آن را از راههای ساده تری به دیگران نشان دهی

با کمک پرنده ها انسان ها یا ما شین ها .

اما به خا طردا شته باش که اگر حقیقت دانسته نشود وشناخته نشود

باز هم همواره حقیقت است. "

آنگاه مرغ دریایی پرواز کرد ورفت.

حالا وقت آن رسیده که تو هدیه ات را باز کنی .

هدایای بلورین یا فلزی زود کهنه و ساییده می شوند اما من هدیه بهتری برایت دارم .

این یک حلقه است که می توانی به انگشت کنی.

این حلقه با نور خاصی می در خشد و

هیچ کس نمی تواند آن را از تو بگیرد

هیچ کس نمی تواند آن را نابود کند.

تو تنها کسی هستی در این جهان که

می توانی حلقه ای را که امروز به تو می دهم ببینی .

همان طور که وقتی به من تعلق داشت تنها من می توانستم آن را ببینم .

حلقه تو اقتدار جدیدی به تو می دهد .

هر وقت آن را به انگشت کنی

می توانی خود را بر بال همه پرندگان بنشانی

می توانی از درون چشمان طلایی آنان ببینی

می توانی باد را لمس کنی که برچهره مخملین آنها می وزد.

می توانی لذت فرا رفتن از دنیا و دلواپسی های آن را بچشی .

می توانی تا هر وقت که بخواهی در آسمان بمانی

تا نیمه شب یا تا هنگام طلوع خورشید و

وقتی احساس کردی که دوست داری دوباره به زمین برگردی

پرسش هایت پاسخ های خود را یا فته اند ونگرانی ها یت از بین رفته اند.

مانند هر چیزی که نتواند لمس شود

و یا با چشم دید ه شود

هدیه تو نیز هر چه بیشتر از آن استفاده کنی

بیشتر رشد می کند و قوی تر می شود .

اوایل باید فقط وقتی که زیر آسمان هستی از آن استفاده کنی و

به پرندگانی بنگری که با آنان پرواز می کنی .

اما بعدا اگر خوب از آن استفاده کرده باشی

می توانی با پرواز پرندگان پرواز کنی بی آنکه آنها را ببینی.

و سر انجام در خواهی یافت

برای اینکه بتوانی تنها بر فراز آرامش ابرها پرواز کنی .

دیگر نه نیاز به حلقه داری و

نه به پرنده

هنگامی که آن روز فرا رسد

تو باید هدیه ات را به کسی بدهی که می دانی از آن خوب استفاده خواهدکرد

کسی که باور دارد که

تنها چیزهایی اهمیت دارند که از حقیقت و شا دی سا خته شده اند

و نه از آهن و شیشه.

"ری" !

این آخرین سالروزی است که من با تو هستم .

مناسبت و جشنی ویژه که

می توانم آنچه را از دوستانمان پرندگان آموخته ام به تو بیا موزم.

من نمی توانم به نزد تو بیایم

چون اکنون نزد تو هستم

تو کوچک نیستی

چون رشد کرده ای و

در گذر زندگی های بی شمار بازی کرده ای

مثل همه ما فقط برای شادی زندگی کردن و برای سر گرمی زندگی کردن.

تو سالروز تولد نداری

چون همیشه زنده بوده ای

تو هرگزمتولد نشده ای

و تو هر گز نخواهی مرد.

تو فرزند انسان هایی که آنها را پدر و مادر می نامی نیستی

تو شریک ماجراجویی هستی

در سفری درخشان برای ادراک آنچه هست.

هر هدیه ای از جانب یک دوست

آرزویی برای شادما نی توست.

و این حلقه نیز چنین هدیه ای است.

پرواز کن آزاد و شادمان بر فراز تولد ها و از میان هستی ها تا ابد الاباد و

ما می توانیم اکنون و هرزمان که بخواهیم

با هم دیدار کنیم

در میان جشنی که هرگز پایان نمی پذیرد.

ریچارد باخ نویسنده محبوب من

3999 - زندگی با دور تند

lido — Sat, 14 Nov 2009 15:01:18 GMT

اعتقاد پیدا کردم که اتفاقای سخت

کوران و فراز ونشیب زندگی

وضعیت ویژه ای نیستن

همون زندگی عادیه با دور تند .

اینجا زیاد بارون میاد

بارونای متفاوت

همون بارون نرمه وقتی سرعتش می ره بالا

ترس می ندازه تو دلم

وقتی نسیم همراهش باد می شه ... طوفان می شه

وحشت می کنم

وقتی آب تو ناودون جمع می شه و

از یه شکافی به داخل ساختمون راه پیدا می کنه

لرزش دل اونایی که سقف پوشالی و بی استحکامی دارن

منو تکون می ده

اینا همه همون بارون لطیف و دوست داشتنیه

فقط دورش تند تر شده .

با یه حساب سر انگشتی

خیلی اتفاقای زندگی ویژگی شبیه این دارن .

از طرفی من اعتقاد دارم

برای همه موقعیت هاو مساله ها نبایست راه حل داشته باشم

ولی باید بتونم الگوریتم حل مساله رو تشخیص بدم

باید بتونم مساله رو تحلیل کنم

باید از حلقه زدنش با اتفاقای مشابه و تجربه های همگون

راهی براش پیدا کنم

حالا این مساله کجا باشه

تو چه مقطعی از زندگی باشه

تنها باشم یا با کس دیگه

مهم اینه که استراتژی حل مساله رو خوب بلد بشم

البته ساده اندیشیه اگه بگم درد و سختی همه مساله ها یکجوره

همون شکل حادثه و سختیهاش ظاهرش رو متفاوت می کنه و

قوه درک رو می خواد ببنده

و خلاقیت رو محدود کنه.

از طرف دیگه به این معنا رسیدم که

رفتار ما تو کوران های زندگی

درست همونیه که در روزهای آرام

ساختیمش

اون مواقع انگار سیستم وارد حالت خود کنترل بشه

و اون عادت ها و عقیده ها و افکار وارد عمل میشن و

عکس العمل هامونو شکل می دن .

زندگی اون قدر هم هندونه در بسته نیست .

البته همش اعتقاد من بود . تو چی فکر می کنی ؟

* به سوی روشنی ( بی ربط به متن و شاید هم با ربط !)

3989

lido — Sat, 14 Nov 2009 14:40:18 GMT

بعضی نگاهها

صدای قشنگی دارن ...

3979 - مرغ وحشی

lido — Fri, 13 Nov 2009 12:44:18 GMT

چه خوش صید دلم کردی بنازم چشم مستت را

که کس مرغان وحشی را از این خوشتر نمیگیرد

3969 - کله سحر

lido — Fri, 13 Nov 2009 09:40:18 GMT

کله سحر کیف می کنم برا کسی که منتظر نیس اس ام اس می فرستم

حالا بماند که اون چقدر کیف می کنه ؟!؟!؟

اصلن کیف می کنه ؟

جوابش که اینو می گه :

من : سلام عزیز دلم .صبحت زیبا

اون : سلام سلام موش موشی

نیستی ! کجایی؟ کوشی ؟

دلم شده قلنبـــــــــــــــــــــه

نکنه تــویـــی که تــوشی ؟

من :

* اونایی که می خوان یهویی کله سحر یا کله صبحی با زنگ پستچی تلفن همراه بیدار شن و

البته ذوق و قریحه یه جواب دلچسب رو دارن

( بی هیچی که نمی شه !)

شماره همراهشونو بذارن .

** حالا بقیه جوابا بماند که بعضیا کلاسن میان جواب می دن

بعضیا خوابن بعدن بیدار می شن

بعضیا منو یادشون رفته بود دوباره این رشته کنفی دوستی رو پیوند می زنن

بعضیا هم ...

کلن دوستان تو معرفت منو می ذارن تو جیبشون

قربونت خم نشو می افتم

*** معلومه حموم ذهنم رو شفاف کرده ؟

**** چشمام هم شستم به خدا

***** دوست بی نام ونشان می خواستی چیزی بگی برای این یادته ؟

خداروشکر حموم حافظه ام رو نشسته

3959 - بی رنگم

lido — Thu, 12 Nov 2009 16:17:56 GMT

ایوون رویا رو می خوام

دوباره آب پاشی کنم

اون لحظه ای رو بکشم که باز دچار رفتنی

یا روزی رو که تا ابد پیش خود خود منی

3949 - اگزوپری

lido — Thu, 12 Nov 2009 15:33:18 GMT

نگاهت رنج عظیمی است،

وقتی بیادم می‌آورد که

چه چیزهای فراوانی را

هنوز

به تو نگفته‌ام...

3939 -

lido — Wed, 11 Nov 2009 16:14:18 GMT

رو دیوار خونه ای حرف دلی بود

دلم خواست زمزمه اش برای من باشه :

تا قاف ترین قله هستی

سیمرغ ترین همسفرم باش

من مرغ اسیر دل دریاچه ی نورم

تا پر بکشم سوی خدا بال و پرم باش

بال و پرم باش

بال و پرم ...

* آرام من همه درها رو بستی .

زنگ گوشیم رو بلند می کنم که هر وقت زنگ زدی بشنوم

شاید حرفی باشه

شاید کلامی

شاید کلیدی

شاید نوری محبوس بین نگفته هامون

چشم به راهم آرام دل

3929 - کازابلانکا

lido — Tue, 10 Nov 2009 16:47:18 GMT

با دوستی صحبت می کردم با هشت ساعت فاصله زمانی

بی هوا دلم هوای دیدنش رو کرد

امشب چهارشنبه بود فردا شبش تو ماشین بودم

چندتا چیز این سفر کیف اساسی داد بهم

یکیش بی برنامه ریزی و یهویی راه افتادنم

یکی جالبش و دلچسبش این بود که دوست جون اولین دوبله کازابلانکا رو داشت

یه هفته هم نشده بود دلم خواسته بود ببینمش

تا حالا ندیده بودمش

از اون فیلماییه که بارها می تونم ببینمش

بارها

و هر بار با یه حس نو

یه چیزی شبیه بعضی کتابایی که می خونم

و بارها بهشون سر می زنم

هر بار برای یه حس تازه

یه نگاه با عطر مخصوص خودش

تنها حیفی کار این شد که شارژر دوربینم جا مونده بود خونه

و بی دوربین موندم

بی خیالی دلچسبی بود

هر دومون خوشمون اومد از این دیدار

3919 - تمکین به نگاه من

lido — Mon, 09 Nov 2009 16:22:18 GMT

یه سفر کوتاه و ناگهانی برا خودم پیش آوردم و به وقتش ننوشتم ...

اولین دفعه ها که این کلمه به گوشم خورد نه تو خونه یا بین دوستان که توی نت بود .اون اوایل که سیستم دار شده بودم مجذوب خوندن وبلاگ بودم و توی وبلاگا به این مضمون برخوردم .اونم به شکل اعتراض آمیز که ال و بل و این ظلمه و این حرفا . برام یه کم عجیب بود . با یکی از خواستگارا که توی بحث بودیم موضوع رو کشیدم وسط ببینم اصن نگاهش چه جوریه . همون موقع حس کردم این مساله اونقدا هم گیر دادنی نیست به خصوص که طرفم هم روشن فکرانه نظر داشت و اصلن تعریف رو برای خودش ساخته بود. باز برا خودم بیشتر سوال شد که چرا اینقدر سر و صدا سرش راه می ندازن ...

من که خودم رو می شناسم

من که می دونم خواستن و خواسته شدن رو می طلبم

من که لذتش رو و لذت بردن اون رو می خوام

دیگه چرا ال و بل و این حرفا ...

دوستی میگه چرا باید لذتی رو که هر دو طرف می برن با نام تمکین خراب کرد ؟

این نگاه قشنگیه

ولی منو قانع نکرد

من باید یه تعریف مخصوص خودم داشته باشم

بخشی از لذت عمیق بر می گرده به درک و تعریف خودم.

یه روز تو نت می گشتم که با شکل متفاوتی بر خوردم

انگار ذهن من برای جواب گرفتن همچنان آماده باش بود

واین معنا بسی سرخوشم کرد...

این مقدمه

حالا ...

در معنای لغت نوشته

تمکین : پابرجا کردن -نیرو و قدرت دادن -

به کسی توانایی دادن که به امری یا چیزی دست یابد -

قبول کردن و پذیرفتن- فرمان کسی را پذیرفتن .

من به مردم امکان می دم خودش رو ثابت کنه

نه فقط در یک رابطه خیلی نزدیک

با دیدنش با شنیدنش با خواستنش

با یکه بودنش برای من

با پذیرفتن همه فکر و تنش

روح و جسمش

من بهش امکان می دم خودش رو ابراز کنه

به خودش نگاه کنه

خودش رو بشناسه

در کدوم رابطه و عرصه ای این مرد می تونه خودش رو عمیق و قشنگ بشناسه

چند نفر از ما این حس رو تجربه کردیم که

وقتی دوستمون دارن

جذاب می شیم

بشاش میشیم

شروع به شناختن و بروز دادن خودمون می کنیم

چون ما رو می خوان

وقتی خواستن باشه

دیگه قضاوت و زیر سوال بردن ریزه کاری ها نیست

به کمال رسوندنه

کسی که خواهان ماست نمی خواد تحقیر بشیم

می خواد زیبا تر بشیم

می خواد حس های قشنگ تری پیدا کنیم

چون خواستنه خودش قشنگ تر می شه

چون زیبایی من و شادابی من

لحظه های خودشو خواستنی تر وشیرین تر می کنه

چون نگاه با معنای اون با یه نگاه با معنا دوست داشتنی دیگه جواب داده می شه

آره من می گم تمکین یه امکان دادنه

فرصت دادنه

فرصتی که هیچ کس نمی تونه به یه فرد بده

مگر اینکه دوستش داشته باشه

و مگر اینکه تمامش رو قبول داشته باشه

واین در توان هر کس نیست

در توان هر جنس نیست

و از طرفی در من

یه خانم

تمنای نوازش شدن و نوازش کردن هر دو هست

منم باید خودمو و خواسته ام رو بروز بدم

باید کسی بخواد دیده بشه و من ببینمش

و باز هم از طرف دیگه من هم تو این رابطه آسمون به آسمون رشد می کنم

من هم خودمو می شناسم

به او فرصت می دم منو بشناسه

او هم به من امکان می ده اونو بیشتر و بیشتر بشناسم

ما به هم نگاه می کنیم واقعی تر و عمیق تر

از شنا کردن در دریای جان همدیگه سر خوش می شیم و اوج می گیریم

و این معنای منه .

بقیه اش حاشیه است

حاشیه هایی که جهل اونا رو ساخته

و چقدر طناب جهل حلقوم روح رو فشار می ده .

برای آخرین کلام

وقتی برای محرم شدن (موقتش رو می گم )

نیاز به هیچ شاهدی نیست

یعنی نیاز نیست دیگران تو رو به ثبات برسونن

ای بانو و ای آقا شما به رشدی می رسی که دوام رو خودت ایجاد می کنی

قوام رو خودت معنا می کنی

آفریدگاری که این رو در وجود من آفریده

اون معنا رو هم به وجود آورده

همین دیگه .هر چند بازم حرف دارم...

و البته بازم دوست دارم از محمد علی بهمنی بگم :

"رویایی بیرون آمده از خواب "

بالشی کنار بالشت می گذاری

حوا نیز

اینگونه آدم را وسوسه می کرد

در تاریکی هم عطر تو مشامم را پیدا می کند

از مشامم می گذری

از تمامم می گذری

رویایی بیرون آمده از خواب

غلت می زنی در بستری که - منم

حوا نیز

اینگونه آدم را تسخیر می کند

* آغوشی باش تا بوی تو بگیرم

*ممنونم از تویی که برام نوشتی و نگاهم رو شفاف کردی