لیدو

4209 - باز خوانی نوشته هام

lido — Sat, 26 Dec 2009 21:24:18 GMT

دنبال نوشته ای مربط به بانوی آب و آیینه می گردم تو نوشته های لیدو

یکی یکی ماه ها رو باز می کردم و آرشیو گردی می کنم

پیداش می کنم ولی بازم به سمت باز خوانی کشیده می شم

باز هم و باز هم

باز خوانی خودم چه جالبه

و چه چیزایی که حتا یادم هم نیست که نوشتم

متن ترانه شهر اشباح ...

حس مشترکی بین ماه گذشته ام و ماهی در تابستان ۸۶ ...

شعر هایی که دوست می داشتم و اینجا گذاشتم تا موندگار بشن ...

شرح حال هایی که سخت گذشتن ولی بعدش تجربه های ارزشمندی شدن برام ...

وبلاگ نویسی رو دوست دارم و یه دلیلش همینه

آیینه گذشته منه که می تونم بازش کنم و چهره ام رو ببینم

و رد پای گذر زمان رو درک کنم

پارسال چه تصمیمی داشتم ...

و فرق پارسال و امسال چقدر ملموسه

انگار یه کتاب زنده دارم می خونم .

من عقیده دارم انسانها شبیه کتاب هستن

خوندنی هستن

با خوندن بعضی هاشون می فهمیم هم سلیقه هستیم

با خوندن بعضی ها سالعت ها و شاید بیشتر به فکر فرو می ریم

بعضی ها تو پستوهای کتابخونه هستن و

ترجیح می دن یه خواننده ارزشمند بیاد و کشفشون کنه

بعضی ها ویترین رو ترجیح می دن

و کلی ویژگی دیگه می شه برای این شباهت شاهد آورد

وبلاگ ها به جاری ترین خط های کتاب در لحظه اختصاص داده می شن.

وقتایی که وبلاگ می خونم حس می کنم و فکر می کنم

که یکی یه آینه جلوم گرفته

یا نه ...یکی داره یه تئاتر و یه نقش رو جلوی چشمام بازی می کنه

و از اونجایی که بر این عقیده هستم که

حتا یه برگ از درخت نمی افته بی خواست آفریدگار برگ

پس اون نمایش رو یه اتفاق و یه طنز زمان نمی بینم

اون نمایش و ایفای نقش منو به درون خودم می بره

و به کشف دنیای خودم وادارم می کنه

نه حتمن همچون چیزی مشابه در خودم داشته باشم

گاهی به دنبالش می گردم تا موقعیت خودم رو در اون نقش اگر باشم و

واکنش خودم رو بشناسم

تا جایی که تجربه ها و درکم کمکم می کنه .

شاید همین باشه که قضاوت نکردن درباره نوشته های دیگران رو به دنبال داره

و اینکه اون نویسنده با نوشته اش به من یاری رسونده برای بهتر زیستنم

چند وبلاگی هست که هر چند دنباله دار نخونمشون

ولی این اثرشون رو عمیقن درک کردم

به هر حال

نگاه کن از مرور آرشیو خودم به کجا رسیدم

یه شعر آرشیوم رو می خوام باز آوری کنم:

می شود پرده چشمم پر کاهی ... گاهی

دیده ام هر دو جهان را به نگاهی ... گاهی

مقصد عشق بسی طول و دراز است ولی

طی شود جاده صد ساله به آهی ... گاهی

در طلب کوش و مده دامن امیـــد زکف

دولتی هست که یابی سر راهی ... گاهی

شاعرش رو نمی شناسم . اگر می شناسی ممنونت می شم بگی .

4199 - پایان تجربه مون

lido — Fri, 25 Dec 2009 12:50:18 GMT

شبی که پست قبل رو نوشتم خیلی وسوسه شدم که شماره ات رو بگیرم و

باهات حرف بزنم

کاری که قدیما انجامش می دادم

اما یه چیزی این وسط بود

دیگه صدای قدیما از اون ور خط نمی اومد

و کسی که این ور خط حرف می زد من ه قدیم نبودم

ما هر دو مسیر ویژه خودمون رو ادامه می دیم

و اون تلاقی مال زمان دیگری بود

برا همین جلوی خودمو گرفتم

تماس گرفتن فقط یه سر خوردگی به همراه داشت

می خوام بگذارم باغ مخفی خاطرات شیرین اون دوره من و تو مخفی و زیبا بمونه

همینش خیلی خوبه که باغی هست که می شه رفت توش و عطر گلهاش رو به مشام کشید

همینش خیلی قشنگه که لحظه هایی هست که

می تونم خودم رو به دست یاد آوری شون بسپارم و

لبخند رضایت به لبم بشینه

اینش مهمه که من و تو چقدر سرافراز و پربار این تجربه رو طی کردیم

قبول نداری ؟

اون تجربه تموم شد

و گره زدن اون لحظه ها به لحظه ی حال برای زنده کردنشون

تلاش بی ثمرو مخربی ه

آره اون اتفاق رو نمی شه زنده کرد

اون مال زمان خودش بود

حالا من و تو دو نفریم توی این دنیای بزرگ که فرقمون با گذشته اینه که یکی رو می شناسیم

که قبلش نمی شناختشم

شناختن خوب و واقعی

می دونی این برای من خیلی آزادگی به همراه داشت که

یکی تونسته درکم کنه بشناستم و دوستم داشته باشه با نهایت رهایی و آزادگی

و من تونستم همین نقش رو

با رنگ و حال مخصوص خودم و از نوع حوایی برای یک انسان دیگه داشته باشم

تونستم یکی رو ببینم درکش کنم و اجازه بدم روحم براش گهواره ای بشه برای آرامش گرفتن

برای غنودن

برای در آوردن لباس ها و نقاب های روز مره اش و خودش بودن

و خودم بودن

با رهایی

بدون نگرانی نگاه های قضاوت گر دیگرانی که من باشم

تو مادر شدن من رو از پستوی روحم بیرون کشیدی

روزی که اون حس شگرف رو به چشم سر دیدم

چنان موجی از انرژی از وجودم می تراوید که اولش تو خودت توی پیامهام درکش کردی

و بعد از تو با دوست ۴۴ ساله ام دیدار داشتم و

از لحظه ورودم بهم گفت تو امروز متفاوتی خیلی شدید

اون هاله ها رو می بینه و یه جورایی جنگجوی نور محسوب می شه .

سو گیدم

خوشحالم ...نه سر خوشم و سرشار از شوق و غرور از داشتن این باغ مخفی

اما بایست به گلهای باغم برسم و

و برای زیباییشون برقصم و شادی کنم

و هرگز به در آوردن ریشه ها نپردازم که نصیبی به جز خشکیدن شون به همراه نمی اره

نمی گم ما تموم شدیم

نمیگم دیگه هرگز نمی خوام ببینمت

می گم اون تجربه به تمامی طی شد

و دیگه به کندوی شیرینش ناخنک نمی زنم برای افزودنش .

حرفها و رازهای این قصه باز هم هست

و همین جا می گم شون

شاید روزی برای آسودن از این ایوان بگذری و

بیارامی

و کوله بار خسته از روز مرگی رو از دوش برداری

و این کلمه ها را نوازش های آرام کننده ببینی و

تنت رو به دست نسیم نوشته ها بسپاری .

4189 - می دونم نمی خونیش

lido — Wed, 23 Dec 2009 21:59:18 GMT

از اون وقتاییه که دلم هواتو کرده

بی دلیل و بی منطق بهونه می گیره

بهونه قشنگ صحبت کردنت رو

صدای گرمت رو

بهونه آرامش و حتا بی تفاوتی همیشگیت رو

می دونی یه غنیمتیه که آدم همیشه تو قلب و ذهن روح کسی موندگار شده باشه

و همیشه ازش به نیکی یاد بشه

خوش به حالت که تو این نعمت رو داری

در مورد خودم و خودت حرف می زنم

می دونی راز موندگاری تو چیه ؟

قیافه خاص و ویژه ای نداشتی

یه آدم معمولی بودی

رفتارت تو رو موندگار کرده برام

افکارت و نوع ابرازشون

و مواردی از این قبیل که رنگ کهنگی زمان بر نمی دارن

ولی رنگ کهنگی جسم و گرد خاطره شاید

امشب دلم برات تنگ شده

بی هوا

بهت فکر نمی کردم

خاطره ها رو مرور نمی کردم

نوشته هامونو نمی خوندم

نوشته های خودم رو برای تو نمی خوندم

سی دی های یادگاریت رو نگاه نمی کردم

کیدی رو در نیاوردم

آندره بوچلی گوش نمی کردم

رضا روح پرور هم گوش نمی کردم

هیچ خبری از تو نبود

گفتم این طوری بهتره

تو که پی زندگی خودتی

منم پی زندگی خودم

ناگهان دلم برات تنگ می شه

خیلی ناگهانی

حالا خوبه هیچ خاطره داغی برام نذاشتی

ببین اون وقت چی می شد

ناگهان

همیشه ناگهان .

می دونم اینجا رو نمی خونی

بخونی هم چیزی نمی گی

بگی هم اونی که بخوای می گی

یه چیزی بی ربط با حس نوشته ام

خودم می دونم حس ها مال منه

توقعی برای درکشون ندارم ازت

دلم می خواست شجاعت داشتی

خیلی بیشتر از اینی که هستی

دل خسته - بهنام صفوی

ادامه داره ...

4179 - کمی

lido — Mon, 14 Dec 2009 07:28:18 GMT

کمی متوجه خودم شدم

که چی داره می گذره

من نسبت به گذشته ام بالغ شدم

و دیگه به سادگی از سیاهچاله ها ی روح خارج نمی شم

زمان بر شده این فراز و نشیب ها

به سادگی با دیدن یک کارتون یا خرید یه شیء مورد علاقه حالم دگرگون نمی شه

کاری که الان باید انجام بدم

یا انجام بشه

نه راهی برای خروج از این حال " گنگ و بیدار" ِ

و نه نگرانی برای بودن رو این سکون آزار دهنده

بلکه بایستی بمانم در این اتاق با دیوار های سفید

و پنجره ای با یک منظره همیشه ثابت

آره درک کردم که بهترین کار موندن در این موقعیته

تا تموم بشه

تا اون خدمتی که داره به انجام برسونه

و اونوقت خودش راه و مسیری بهم نشون می ده که براش در من جا پیدا کرده

همون مسیری که پیدا کردنش نیاز به موندن ویا گذروندن این مرحله داره

پس دیگه بهش با نگرانی نگاه نمی کنم

و نمی پرسم که تا کی باید تو این ایستگاه بمونم

ولی خوشم میاد بدونم چی در آستین داره این سکون پر انرژی من

* نام نویسنده رو ننوشتم تو متن قبل . داشتم با خودم حرف می زدم و

هر عملی برای آگاه کردن خواننده به دنیای بیرون راهی برای ورود می داد

حالا می گم یازده دقیقه اثر پائولو کوییلو

** متن انگلیسی کتاب رو دوست دارم بخونم

به نظرم بعضی کلمه ها اصل نیستن و گمانم اینه که

مترجم زیرک برای چاپ کتاب اونها رو تغییر داده باشه . بازم دستش درست .

4169 -یازده دقیقه

lido — Sun, 13 Dec 2009 12:54:18 GMT

منگم

روحم تلو تلو می خورد مست و هوشیار

یازده دقیقه را می خوانم

چشمانم گرمای خواب دارد

پلکها بر هم می افتد

سیری در خواب

چند ثانیه بعد

روی خطهای کتاب می دوند

خطها را نمی خوانم

سیر می کنم

چند روز قبل از خودم پرسیده بودم :

این چه حالیه دارم

چی قراره بر من نواخته بشه

که اینگونه با آگاهی در ابهام خودم مانده ام

و آگاهانه در آن غرق می شوم ؟ ؟ ؟

که حال غریبی بود

یازده دقیقه را می خوانم

می دانم تا تمامش نکنم هیچ خوابی جرات توقفی یازده دقیقه ای را هم حتا

بر چشمانم نخواهد یافت.

این کتاب هم به کاروان کوچک کتابهایی خواهد پیوست که همیشه می خوانمشان

و هر وقتی فقط تکه ای

حالا نمی دانم کجایش را

بعد ها خواهم فهمید

به کدام خطوط کتاب پیچیده شده ام

از آن خواهم نوشت

وقتی بازگشتم

شاید

4159 - حال من

lido — Wed, 09 Dec 2009 18:30:18 GMT

حال این روز هایم رو چه طوری بگم ؟

مست و هوشیارم

گنگ و آگاهم

حرکتِ راکد

جاریِ و ساکن

هنوز مبهمم برای توصیف

نگاهم فقط

بی هیچ کلامی

به عبور کند این حال نگاه می کنم

گذر کندش صبوری می خواد

و گاهی صبر از کفم میره

دوستی میگه این سیاهچاله روح ِ

و من به جهش بعدش می اندیشم

چه چیزی در پیش هست

که روحم اینطور خودش رو به راحت خواهی رنگ کرده و مقاومتی اینگونه نمایش می ده ؟

نمی دونم

تخیلم هم تاریک شده

حال غریبی ِ

تا حالا این جوریش رو نداشتم

نگاه می کنم صبورانه

و در عین حال تو مغز به صفر رسیده ام راهی جستجو می کنم

شکافی برای هوای نو

نور گرما بخش

* مخاطب غایب : سلام ..... همین .

4149 - روشنی تابنده

lido — Sat, 28 Nov 2009 09:13:18 GMT

ای عاشقان ای عاشقان دل را چراغانی کنید

ای می فروشان شهر را انگور مهمانی کنید

نادر ابراهیم نویسنده ای که ...

الان جای گفتن ازش نیست

اما در بیان نگاه من به آثارش عبارت " نویسنده محبوب " خیلی خیلی کوچیک و نارساست

باشد که یک بار ویژه و خاص درباره اش بنویسم اونم از قلم خودم نه از جایگاه او .

برای همه اونایی که رهگذرانه یا نه ... مداوم و پی گیر

جمله های کوک زده من رو تناول می کنند

و صبورانه حرفها و نگاه خودشون رو تایپ می کنند

و یا گاهی نگاهی به این پنجره روشن می اندازند

هدیه و عیدی ای از نوشته های سرشار از آزادگی " نادر ابراهیمی " انتخاب کردم .

بیست نامه ی اول از کتاب چهل نامه ی کوتاه به همسرم

کم کم بقیه را هم اضافه می کنم

باشد بهشت گمشده ی رهگذری باشد .

روشنایی عیدتان مستدام

* پیدای ناپیدا حرفهات به فکر فرو بردم برایت می نویسم شاید گفت و گویی در پیش باشد

پر از فایده برای من .

4139 - خدا می شی وقتی ...

lido — Fri, 27 Nov 2009 09:20:18 GMT

مدتهاست ازدواج کردن حس خوبی داشته برام

اما امروز یه تعبیر نو براش پیدا کردم

ازدواج کردن به خدایی نزدیک شدنه

خیلی نزدیکتر

می دونی چرا ؟

تو با هیچ کس تو این عالم یکی نمی شی

تو هر دوستی و ورابطه نزدیک

حتا خیلی نزدیک

همیشه دو نفریم

در ازدواج همیشه دو نفریم ولی در هم آمیخته

تنها کسی که می تونی بگی با تمام روح و تنت یکی میشه

همسرته

البته می دونم دارم در مورد ایده ال یا خیلی نزدیک به ایده الش حرف می زنم

ولی حقیقت آفرینش و همسر گزینی همینه

یکی شدن

دو تا بودن و یکی شدن

خدا شدن

یا با خدا توی صفت یکی و یکتا بودن همانندی کردن .

تو چی فکر می کنی ؟

4129 - چقدر شما انرژی دارید جوجه حواها

lido — Thu, 26 Nov 2009 18:26:18 GMT

برا مسابقه ای که خودم بین دو کلاس گذاشتم هیجان دارن مث اسب های وحشی

گروه بندی شون کردم این بچه هامو

یکیشون بلند گفت من با فلانی نمی خوام باشم

چیزی نگفتم بهش ولی این حرکت جای واکنش داشت

چون بی احترامی به شخصیت هر دانش آموز و هر کس دیگه ای

تو مرام کلاس من ممنوع ممنوعه

دانش آموز خوب قبل از درسش رفتارش بایست شایسته باشه

البته نه شایسته ای که من می گم

شایسته یک انسان

گفتم باشه نخواه

بعد درباره کار گروهی و تعریفش تو کلاس خودم براشون حرف زدم

گفتم که تا کسی سوالی نپرسیده حق ندارید توضیحی براش بدید

گفتم کسی که سرگروه علمی میشه یه موقعیت بی نظیر داره چرا؟

چون وقتی زیرگروهش سوالی براش پیش بیاد دو حالت داره

ازت می پرسه و تو بلدی پس در بیانش قوی می شی

که این یه مهارت خیلی مهمه وقتی بتونی اونچه یاد گرفتی توضیف کنی

حالت دیگه اینه که بلد نیستی و نا خواسته با ضعفت روبرو می شی

و می ری از یکی دیگه می پرسی

از طرف دیگه مهارت مدیریت زمان و رفتار رو تقویت می کنی

و اگر بلد نیستی یاد می گیری

بالاخره بعد از کلی حرف که چشمای کوچولوشون رو به برق زدن رسوند

ساعت دومی که باهاشون بودم رسید

همه گرو هها کنار سر گرو ههاشون نشستن و

زیر گروه اون دانش آموز رو به دیگری دادم و تنها موند

وقتی همه از کنارش رفتن و تنها موند گفت خانم من چی ؟

با روی خوش گفتم هیچی دیگه فعلن خودتی

وقتی همه جابه جا شدن یهو اشکش اومد

دستش رو گذاشت روی صورتش و بی صدا قرمز شد

بچه هاهمه کنجکاو شدن :خانم چی شد

بازم با روی خوش گفتم هیچی بچه ها کاری به کارش نداشته باشین بهتر می شه

همه سرشون به کار گرم شد

صندلیم رو کنارش گذاشتم و با لحن شوخی گفتم : باهام قهری ؟

دختر دوست داشتنی ایه

راه صحبت رو باز کرد که خانوم من اصلن این کلاس رو دوست نداشتم

دختر عمه ام اون کلاسه

دوست داشتم برم اون کلاس

گفتم بریم بیرو ن حرف بزنیم ؟

یا می خوای بری صورتتو آبی بزنی بعد حرف بزنیم ؟ همه حرفاتو گوش می دم .

کم کم نرم شد و رفت صورتشو شست

کلهم بچه ها داشتن از کنجکاویه آروم حرف زدن ما می مردن

با خنده بهشون گفتم صبر کنید الان میاد آمار دستتون میاد

وقتی اومدتنها نشست

منم گذاشتمش تو یه گروه

چهره اش روشن شد

و خندون .

تو دیدار بعدی می خوام بهش بگم

من باهات این برنامه رو پیاده کردم که حواس همه مون جمع بشه که

اون دانش آموز زیر گروهت شاید به هزار و یک دلیل به قدرت درسی تو نیست

ولی مثل تو دوست داره دوسش داشته باشیم

و بهش احترام بذاریم

برام خیلی مهمه که با همدیگه با احترام صحبت کنیم .

یه چیز قشنگ دیگه تو این اتفاق این بود که

چقدر بی توجهی من براشون مهمه

که با اون همه غرور و سرکشی

در کمتر از یک دقیقه اشکش سرازیر شد

خدا روشکر . همیشه این شکل رابطه هدفم بوده

درس من درس سخت و بدنامیه

و یه راه کار مهم موفقیت تو تدریسش اینه که

اول قلبای مهربونشون رو به دست بیارم

بعد قلب هاشون رو باز کنم و مطلب درس رو به مغزشون بفرستم .

و البته منم از این فضای سرشار از انرژی و علاقه شارژ می شم

و دوستشون دارم .

من کارم رو اونطوری که می خوان انجام نمی دم

کارم رو به شکلی انجام می دم که بیشترین لذت رو ازش ببرم

واین میشه نتیجه اش دیگه ...

4119 - سلام دوست

lido — Wed, 25 Nov 2009 18:54:18 GMT

سلام دوست

چه زود خودت رو برام آشکار کردی

زود به معنای بی موقع نیست

داشتم کم کم باور می کردم که حالا حالا ها با یه سایه صحبت می کنم

ممکنه ادبیات کلمه ها ی من و تو با هم کمی تفاوت داشته باشه

چیزی که مهمه کلمه هام قبل از منفی بودن حامل حس های منند

خوشحالم از آشنایی با کسی که تو نظراتش ریز و تحقیقن درست به معنای کلمه هام رسیده

و البته حتمن تفاوت هایی هم هست .

حرفای من بوی خستگی می دن ؟

پس به خودم تبریک بگم ؟

خسته نیستم . دور افتاده شدم از خودم . وقتایی که سر کار هستم نمی تونم ازش بدزدم

پس بخش بیشتر انرژی کمی که برام مونده اونجا استفاده می شه .

جدید ها حس ضعف دارم و کم جنب و جوش شدم

دلم می خواست با کسی حرف بزنم

می دونی چرا ؟

حرف زدن و حرف شنیدن یکی از راههای شگفت انگیز و تاثیر گذار پیدا کردن خودمه

و البته با افراد خاصی اینگونه ام

دوستی دارم در جهان واقعی که گاهی هفت ساعت با هم هستیم با وعده های حرف و سکوت

و موقع جدا شدن فوران ایده و تحلیل و فکر نو هستم .

اون ۱۴ سال بزرگتر از منه و دو تا فرزند داره و اهل راه و معرفت و شناخت .

آره طعم حرف من زیبا بود . زیبایی یه حس زنده یه همراه طلبی .

در مورد جستجوی تو نت برای پیدا کردنت

بهم میاد که مساله حل نشده رو دوست دارم حل کنم

آره دنبالت گشتم

اما ته دلم میخواست پیدات نکنم

والبته پیدات نکردم

مرموزی این گفتگوها رو دوست داشتم

الانم هنوز نیومدم به خونه ات .

دوست دارم بیام خونه ات رو ببینم

و از طرفی دوست دارم نیام و میزبانت باشم تو همین ساحل لیدو

به وقتش حتمن دوست خواهم داشت که بیایم و میایم

ولی در مورد آدم یا حوا بودنت

از نوشته هات حدس زده بودم که درست هم بود

بازم حرف می زنیم دوست .

بازم ممنونم دوست .

حالا چی شد خودتو هویدا کردی ؟

از نظرهای طولانیت خوشم میاد .

من قصه خونم . پس بگو که باید دلایلت خوندنی باشه .

* هنوز از دو پست قبل سر در نیاوردی ؟

اولیش توصیف منه از زبون دوستی که در بخش دوم گفتم .